جعفر سلمان زاده؛ حمید مسجدسرائی
چکیده
به هنگام نقض تعهدی قانونی یا قراردادی از جانب عامل زیان، شخصی که در معرض ورود زیان قرار میگیرد، نباید دست روی دست بگذارد و سپس به مطالبه خسارت اقدام نماید، بلکه باید بسان انسان متعارف رفتار کرده و اقدامهای متعارفی را برای دوری از زیانهای قابل اجتناب انجام دهد. استقرار تکلیف منوط به این است که نخست تعهدی زیر پا گذاشته شود و متعهدله از ...
بیشتر
به هنگام نقض تعهدی قانونی یا قراردادی از جانب عامل زیان، شخصی که در معرض ورود زیان قرار میگیرد، نباید دست روی دست بگذارد و سپس به مطالبه خسارت اقدام نماید، بلکه باید بسان انسان متعارف رفتار کرده و اقدامهای متعارفی را برای دوری از زیانهای قابل اجتناب انجام دهد. استقرار تکلیف منوط به این است که نخست تعهدی زیر پا گذاشته شود و متعهدله از نقض تعهد آگاه گردد و امکان مقابله با خسارت را داشته باشد. با توجه به عدم پیشبینی صریح قاعده مقابله با خسارت در حقوق ایران، طبیعی است که شرایط و نحوه انجام مقابله با زیان نیز تبیین نگردیده است. تحت چه شرایطی تکلیف مقابله با زیان بر عهده زیاندیده قرار میگیرد؟ چنانچه زیاندیده محجور باشد، وظیفه رویارویی با خسارت بر عهده چه کسی خواهد بود؟آیا به هنگام نقض احتمالی قرارداد نیز امکان اعمال قاعده مقابله با خسارت وجود دارد؟ اینکه تعهد زیاندیده برای مقابله با خسارت، تعهدی به وسیله است یا تعهد به نتیجه؟ و مسائلی از این قبیل که مطالعه تطبیقی آنها با حقوق آمریکا میتواند ضمن شناساندن نقاط قوت و ضعف آن، به یاری رویه قضایی و مقنّن در تبیین قاعده مقابله با خسارت بشتابد.