0 دستیار قضایی در فرانسه؛ نهادی برای تربیت قاضی و افزایش کیفیت و سرعت رسیدگی در ایران Law Clerks/Assistant de justice in France: An Institution for Training Judge and Increasing the Quality and Speed of the Procedure in Iran http://csiw.qom.ac.ir/article_1426.html 10.22091/csiw.2019.1921.1185 0 دشواریهای رو به تزاید ناشی از افزایش پروندههای مطروحه در دادگاهها و کمبود نیروی انسانی متخصص برای رسیدگی سریع و دقیق به این پروندهها از یک سو و کثرت دانشآموختگان دانشکدههای حقوق و نیروی جوان جامعهی ایران از سوی دیگر ما را در برابر یک امکان قرار میدهد که میتوانیم از توان این نیروی جوان بعنوان راهحل بخشی از مشکلات موجود استفاده کنیم. بالفعل کردن این توان بالقوه مستلزم ایجاد تغییراتی در برنامههای آموزشی دانشکدههای حقوق برای آموزش این تواناییها و هم چنین فراهم کردن سازوکار و بستری برای کارآموزی مقدماتی این نیروها در قوهی قضاییه است. دستیار قضایی امکانی است که در نظامهای حقوقی دیگر سابقه دارد و همچنین روشی برای غنا بخشیدن بر دانش و تجربهی قضات و وکلای آینده است. دستیاران جوان در فرانسه که در آستانهی ورود به مشاغل قضاوت و وکالت و استخدام در ادارات دولتی هستند از این تجربهی چند ساله دستیاری بعنوان فصلی سازنده و آموزنده در کارنامهی حرفهایشان یاد کردهاند. در مقالهی پیشرو این تجربه را در فرانسه بررسی میکنیم و میکوشیم تا نمونههای ایرانی آن را نیز از تأملات پیشکسوتان قضایی، قوانین و رویهی دادگاهها و مراکز آموزشی بشناسیم تا تأمل درباره این نهاد را از سر بگیریم. روشن است که تعیین شرح وظایف و رابطهی دستیار قضایی با دفتر دادگاه و با قاضی و هم چنین تکالیف قانونی و حرفهای دستیار قضایی موضوعی دقیق است که باید با ریزبینی و باریک بینی تعیین شود تا این نهاد را با شکست مواجه نکند. 1 On the one hand, the ever-growing difficulties caused by the increasing number of legal cases presented at courts, coupled with a shortage of qualified legal experts to efficiently and effectively handle these cases, and on the other hand, the large number of young graduates from Law Schools, present us with an opportunity to solve a substantial portion of our legal system problems using the potentials existing in this new generation of Law Practitioners. However, to make use of this potential, there is a need for change in the curriculum of Law Schools to meet the training needs and provisions for apprenticeship programs in the Jurisdiction System. “Law Clerks”, as a strategy to improve knowledge and skills, has a long standing in other legal systems. Young Law Practitioners in France attempting to begin their careers as lawyers, judges or employment in governmental companies, look back at their Law Clerk apprenticeship as one of the most instructive period in their professional life. In the present article, we will discuss the implementation of this concept in France, efforts made by Iranian judicial pioneers in this regard and courts’ and Law Schools’ approach toward this matter, in order to refresh our frame of mind toward Law Clerks. It is clear that defining roles and responsibilities of Law Clerks towards the court, judges and their legal and professional duties and obligations is a delicate matter and requires in-depth and detailed analysis to ensure the success of this scheme. 1 24 سید ناصر سلطانی Seyyed Naser Soltani استادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران (پردیس فارابی). ایران naser.soltani@ut.ac.ir Law Clerks/Assistant de justice Accuracy and Speed up the Procedure Prolongation of Procedure Division of Court Tasks 1) خراسانی، محمد کاظم، 1385ش، سیاستنامه خراسانی، به کوشش محسن کدیور، تهران، کویر.##2) رضایی، اسدالله، 1393ش، آیین دادرسی و قضا در عصر امویان، قم، مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی.##3) سلطانی، سیدناصر و عبداللهزاده شهربابکی، آزاده، 1394ش، ، امکان سنجی دستیار قضایی در ایران؛ مطالعه تطبیقی فرانسه و امریکا، تهران، پژوهشگاه قوه قضاییه.##4) سنگلجی، محمد، 1335ش، آیین دادرسی در اسلام، تهران، دانشگاه تهران.##5) شمس، عبدالله، 1395ش، آیین دادرسی مدنی، دوره پیشرفته، تهران، دراک.##6) الصدر الشهید، حسام الدین عمر بن عبدالعزیز، 1977م ، شرح ادب القاضی للخصّاف (المتوفی 261 هـ.)، تحقیق محییی هلال السرحان، الجزء الاول، وزارة الاوقاف إحیاء التراث الإسلامی.##7) الطبری، احمد بن احمد بن القاص،2007م، ادب القاضی، المحقق احمد فرید المزیدی، بیروت، دارالکتب العلمیه.##8) عبدالهزاده شهربابکی، آزاده، «تمهیدی برای بالا بردن نرخ رسیدگی به پروندهها»، در دست انتشار.##9) مؤسسه حقوق عمومی دانشگاه تهران، پیش نویس لایحه جامع اداری و استخدامی قوه قضاییه.##10) وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، دانشگاه جامع علمی کاربردی، سرفصل دوره ناپیوسته کاردانی علمی ـ کاربردی دستیاری قضایی.##11) یوسفی، ایمان، 1395ش، آیین دادرسی کیفری، تهران، میزان.##12) A. Plantey, (2001), La fonction publique, traité général, 2e éd., Litec, Paris, p. 36.##13) Bouloc, Bernard, (2015), Procédure pénale, Paris, Dalloz.##14) Christian COINTAT, (2001-2002) RAPPORT D’INFORMATION fait au nom de la commission des Lois constitutionnelles, de législation, du suffrage universel, du Règlement et d’administration générale (1) par la mission d’information (2) sur l’évolution des métiers de la justice, Par M. (Sénateur), N° 345, SÉNAT SESSION EXTRAORDINAIRE DE; pp. 91-96.##15) Guinchard, Serge et all, (2016), Procédure civile, Droit interne et droit de l'Union européenne, Paris, Dalloz.##16) http://ulaw.ir/upload/docs/dastyar%20ghazayi.pdf##17) L. Cluzel-Métayer, (2006), Le service public et l'exigence de qualité, 2006, Dalloz, Paris.##18) M. Heinis, (2007), « Le défi de la qualité », AJDA.##19) P. Warin, (2002), Les dépanneurs de justice. Les « petits fonctionnaires » entre qualité et équité, LGDJ, Paris.##20) R. Denoix de Saint-Marc, (2005), « Il est difficile de demander aux juges d’augmenter encore leur productivité », AJDA.##21) R. Thual, (2002), Les agents non titulaires des trois fonctions publiques, 3e éd., Berger-Levrault, Paris.##22) Raphaël Matta-Duvignau, (2008), « Les « petites mains » des juridictions administratives : les assistants de justice », Pyramides, 15, 2008, 177-202.##23) Verny, Edouard, (2016), Procédure pénale, Paris, Dalloz.##24) www.cas-ncr-nter03.cas-satj.gc.ca##25) www.conseil-etat.fr##26) www.courdecassation.fr##27) www.icj-cij.org##28) www.lamyetudiant.fr##29) www.metiers.justice.gouv.fr##30) www.placementendroit.uqam.ca##31) www.sena.fr##32) www.versailles.tribunal-administratif.fr##

0 رویکرد سازمان همکاری اسلامی در زمینه ارتقای حقوق زن The Approach of the Organization of Islamic Cooperation toward Women's Rights http://csiw.qom.ac.ir/article_1428.html 10.22091/csiw.2019.3695.1464 0 سازمان همکاری اسلامی با پیشینهی قریب به پنج دهه فعالیت بین‌المللی و فراگیری دامنهی شمول اعضا از همهی مناطق جهان و بیشترین تعداد اعضا بعد از سازمان‌ملل، علی‌القاعده باید در ارتقای وضعیت انسانی مسلمانان از جمله زنان مسلمان در سراسر جهان اثرگذار و دارای دستاوردهای برجسته باشد. این مقاله درصدد پاسخگویی به این پرسش اساسی است که حقوق زنان در اسناد سازمان همکاری اسلامی چگونه مورد شناسایی قرار گرفته و چه هنجارها و قواعدی در این زمینه تدوین شده است. نوشتار حاضر با تمرکز بر روند فعالیت سازمان همکاری اسلامی در عرصهی حقوق زن، مبتنی بر روش توصیفی- تحلیلی و بررسی ده‌ها سند مصوب سازمان و آثار پژوهشی ذیربط در سطح جهانی، آشکار ساخته که سازمان مزبور اگرچه در ابعاد هنجارسازی و نهادسازی دستاوردهایی داشته، اما در زمینهی اجرای هنجارها و تضمین رعایت حقوق زن با ناکامی مواجه بوده است. چرایی و چگونگی تقویت دستاوردها و رفع چالش‌های موجود فراروی حقوق زنان در سازمان همکاری اسلامی، طبیعتاً باید در پژوهش‌های آتی مورد مطالعه قرار گیرند. 1 The Organization of Islamic Cooperation (OIC), with a history of nearly five decades of international activity and expanding the scope of membership to all parts of the world and the largest number of members after the United Nations, in principle should be effective and have notable achievements in promoting the human conditions of Muslims including Muslim women around the world. But is it really That is? This article aims at answering this question that how women rights are recognized in ICO and which norms and rules are codified in this regard. The present contribution, through focusing on the procedure of the activities of the Organization of Islamic Cooperation in the field of women's rights and based on a descriptive-analytic method and by means of examining dozens of documents approved by the Organization and related research works worldwide, has revealed that however the Organization has had some achievements in norm and institution setting, it has failed in implementation of the norms and ensuring women's rights. Why and how to strengthen the achievements and eliminating the existing challenges meeting women's rights within the OIC, naturally should be studied in future researches. 25 54 محیا صفاری نیا Mahya Saffarinia استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه امام صادق(ع). ایران saffarinia@isu.ac.ir Organization of Islamic Cooperation Women's Rights Norm-Setting Institution-Making Plan of Action 1) مظفری، محمدحسین، 1389ش، منشور حقوق‌بشر اسلامی، چالش‌ها و راهکارها، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق(ع).##2) مظفری، محمدحسین، 1388ش، کشورهای اسلامی و حقوق‌بشر، تهران، انتشارات مرکز بازشناسی اسلام و ایران.## 3) Adam, Ahmed, (2014), Understanding the Role of the Organization of Islamic Cooperation in Human Rights, Asian Forum for Human Rights and Development (FORUM-ASIA).##4) Akbarzadeh, Shahram & Shahab Ahmed, Zahid, (2017), "Impacts of Saudi Hegemony on the Organization of Islamic Cooperation (OIC)", Springer Science Business Media##5) AS/Jur (2016) 28, Committee on Legal Affairs and Human Rights, Compatibility of Sharia law with the European Convention on Human Rights: can States Parties to the Convention be signatories of the ‘Cairo Declaration’? , AS/Jur (2016)28 7 October 2016 , parliamentary assembly, Council of Europe.##6) Blitt, Robert, (2016), "Equality And Non Discrimination Through the Eyes of an International Religious Organization: The Organization of Islamic Cooperation Response to Women’s Rights and Sexual Orientation and Gender Identity Rights", Legal Studies, University of Tennessee.##7) Bozorgmehri, Majid, (2017), “The Human Rights in OIC, A Gradually Movement but in Progress”, Journal of Politics and Law; Vol. 10, No. 2.##8) Chase, Anthony Tirado, (2015), The Organisation of Islamic Cooperation: A Case study of International organization’s Impact on Human Rights, The Danish Institute for Human Rights.##9) Council of Europe, (2016), Compatibility of Sharia law with the European Convention on Human Rights: can States Parties to the Convention be signatories of the ‘Cairo Declaration’? Committee on Legal Affairs and Human Rights.##10) Equitas, (2009), Women’s Rights in Muslim Communities: A Resource Guide for Human Rights Educators, International Centre for Human Rights Education, Canada.##11) Farrar, Salim, (2014). “The Organisation of Islamic Cooperation: Forever on the Periphery of Public International Law?”, Published by Oxford University Press.##12) Gutiérrez Castillo, Victor Luis, (2014),” The Organization of Islamic Cooperation in Contemporary International Society”, Revista Electrónica de Estudios Internacionales.##13) Häusler, Katharina and others, (2016), Human rights, democracy and rule of law: Different organisations, different conceptions?, European Commission, Work Package No. 3.##14) Kayaoglu, Turan, (2013), A Rights Agenda for The Muslim World? The Organisation of Islamic Cooperation’s Evolving Human Rights Framework, The Brookings Doha Center.##15) Lahssen, Madi, (2002), Basic Needs for Women Education, Publications of the Islamic Educational, Scientific and Cultural Organization- ISESCO.##16) Makau Mutua, (2007), “Standard Setting in Human Rights: Critique and Prognosis”, Human Rights Quarterly, No.29.##17) OIC – 2025 Programme of Action Progress Report 2016 – 2017, Organisation of Islamic Cooperation.##18) OIC –(2017), Programme of Action Implementation plan 2016 – 2025, Organization of Islamic Cooperation (OIC).##19) OIC /1-WCOD/2006/REP.FINAL,( 2006), Report of The First Ministerial Conference On Women’s Role In The Development Of OIC Member States Istanbul, Republic of Turkey.##20) OIC General Department of Cultural, Social and Family Affairs, (2015), A comparative Study of OPAAW (OIC Plan of Action for the Advancement of Women) and CEDAW (Convention on the Eradication of Discrimination Against Women)##21) OIC Plan of Action for The Advancement of Women (OPAAW), (2016), Adopted by the Sixth Session of the Ministerial Conference on the Role of Women in the Development of OIC Member States, Turkey.##22) OIC/2-WCOD/2008/REP.FINAL, (2008), Report of The Second Ministrial Conference On The Role of Women in The Development of OIC Member States (Cairo Plan of Action for Women) Cairo, Arab Republic of Egypt.##23) OIC/3-WCOD/2010/DEC, (2010), Tehran Declaration The Third Ministerial Conference On the Role of Women in the Development of OIC Member States “Women, Family and Economy”.##24) OIC/4-WCOD/2012/DEC/FINAL, (2012), Jakarta Declaration The Fourth Ministerial Conference on the Role of Women in Development of the OIC Member States, “Strengthening Women’s Participation and Roles in Economic Development in OIC Member States” .##25) OIC/6-WCOD/2016/DEC/FINAL,(2016), Istanbul Declaration on The Sixth Ministerial Conference on The Role of Women in The Development of The OIC Member States, Turkey.##26) OIC/6-WCOD/2016/RES./FINAL,2016 Resolutions, Sixth Session of the Ministerial Conference on the Role of Women in the Development of OIC Member States, Theme: “Status of women in OIC Member States in light of the current challenges” Turkey.##27) OIC/SUM-13/2016/POA-Final, (2016), The OIC-2025 Programme of Action, Organisation of Islamic Cooperation.##28) Petersen,Marie Juul, (2012), Islamic or Universal Human Rights?, The OIC’s Independent Human Rights Commission, Copenhagen, Danish Institute for International Studies##29) Report of The Secretary general on The Implementation of The OIC Ten year Program of Action Submitted to the Fortieth Session of The Council of Foreign Ministers (CFM), (2013), Republic of Guinea.##30) Resolution 1/44-POA, 2017, OIC-2025: Programme of Action Implementation Plan, Organization of Islamic Cooperation (OIC)##31) SESRIC, (2013), The State of Gender in OIC Member Countries, Organisation of Islamic Cooperation Statistical, Economic and Social Research and Training Centre for Islamic Countries, Turkey.##32) SESRIC,( 2015), State of Gender and Family Well-Being in OIC Member Countries, Organisation of Islamic Cooperation Statistical, Economic and Social Research and Training for Islamic Countries.##33) SESRIC,( 2016), State of Gender in OIC Countries: Prospects and Challenges, Organisation of Islamic Cooperation Statistical, Economic and Social Research and Training for Islamic Countries, Turkey.##34) Tadjdini, Azin, (2012), “The Organisation of Islamic Cooperation and Regional Challenges to International Law and Security”, Amsterdam Law Forum, VOL:4:2##

0 توازن اصل آزادی تحصیل دلیل با قاعده استثنایی (بی اعتباری ادله تحصیلی به روش غیر قانونی) از منظر فقه، حقوق ایران و حقوق غرب (با تاکید بر آمریکا و آلمان) The Balance of the Principle of Freedom of Obtaining Evidence with the Exclusionary Rule of Invalidity of Obtained Evidence through Illegal Means from the Point of View of Islamic Jurisprudence, Iranian law and Law of the West (With Emphasis on USA and Germany) http://csiw.qom.ac.ir/article_1429.html 10.22091/csiw.2019.4423.1576 0 کشف حقیقت همواره از جمله مهمترین مباحث دادرسی کیفری به شمار می‌آید که این مهم با تحصیل دلیل میسر خواهد بود. امنیت عمومی اقتضا می‌کند مقام قضایی از توسل به هیچ دلیلی به منظور کشف حقیقت دریغ نورزد اما آنچه که در مقابل اصل آزادی تحصیل دلیل قرار می‌گیرد تضمینات حقوق بشری است. به عبارت دیگر از یک طرف حق بر امنیت که ناظر به حقوق شهروندان می باشد قرار دارد و از سوی دیگر حق بر تأمین که ناظر به حقوق متهمین است خودنمایی میکند؛ حال اولویت با کدام است؟ بدین منظور قاعدهی استثنایی و دکترین میوهی درخت سمی بر خروج ادله‌ای حکم می‌کنند که به نحو غیرقانونی تحصیل می‌شوند. قاعدهی استثنایی ناظر به ادلهی مستقیم یا دست اول میباشد و دکترین نیز در خصوص ادلهی غیرمستقیم است. علی‌رغم منشأ قاعده که برگرفته از کشورهای کامن‌لا می‌باشد، در حقوق کیفری اسلام اصل بر حجیت دلایل است مگر آن که دلیل به صراحت باطل گردیده و یا اینکه از طریق نامشروع تحصیل شده باشد. اجرای مطلق و موسّع این قاعده، سیستم عدالت کیفری را در کشف حقیقت دچار بحران خواهد نمود، از این رو برقراری حداقل توازن بین اصل آزادی تحصیل دلیل و قاعده استثنایی ضروری است. در این راستا، دکترین های وضعیت، منبع مستقل، کشف حتمی، تضعیف، حسن‌نیت و نظریهی معاصر فقهی واجد رهنمودهایی است که مانع از اجرای مطلق قاعده استثنایی میگردند. 1 Discovery of the truth always is regarded as one of the most important issues of criminal trial which is feasible through obtaining evidence. Public security requires that the judicial authority does not hesitate to resort to any evidence to discover the truth, but what that is against principle of free obtaining of evidence are human rights guarantees. In other words, on the one hand there is the right to security that concerns the rights of the citizens, and on the other hand, the right to obtain that is related to the rights of the accused is arisen. Now, priority is assigned to which one of them? In this regard, the Exclusionary Rule and the Fruit of the Poisonous Tree Doctrine rule for the outflow of the evidence obtained through illegal means. The Exclusionary Rule deals with direct or firsthand evidence and the Doctrine addresses the indirect ones. Despite the origin of the Rule that is derived from the Common Law countries, in Islamic criminal law the principle is in favor of the validity of the evidence, unless the evidence is explicitly nullified or is obtained through illegitimate means. Absolute and strict implementation of this Rule throws the criminal justice system into crisis in discovering the truth. Accordingly, it is necessary to establish a minimum balance between the freedom of obtaining evidence and the Exclusionary Rule. In this regard, doctrines of status, independent source, deterministic discovery, weakening, goodwill and contemporary jurisprudential theory have guidelines that restraint the absolute implementation of the Exclusionary Rule. 55 86 مرتضی فتحی Morteza Fathi استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم ایران m99fathi@yahoo.com رضا رضایی reza rezaee دانش آموخته دکتری حقوق جزا وجرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران. ایران rezaee.reza23@gmail.com Evidence Obtaining Exclusionary Rule Direct Evidence Indirect Evidence The Fruit of the Poisonous Tree Doctrine 1) أبوزهری، احمد زکی شحده، بی تا، ألآثار المترتبه علی الاستبعاد الأدله المتحصله بطرق غیر مشروعه فی القانون الجنایی الفلسطینی: دراسه مقارنه بأحکام الشریعه الإسلامیه، اطروحه فی الجامعه الإسلامیه بغزه.##2) آشوری ،محمد،1384ش، ، حقوق دفاعی متهم، در: امیدی، جلیل،علوم جنایی (مجموعه مقالات)، تهران، انتشارات سمت،ج1.##3) آل‌کاشف‌الغطاء، محمدحسین، 1361ش،‌ تحریر المجله،‌ قم ،المکتبة المرتضویة،ج4.##4) انصاری قرطبی، محمد بن احمد،1364ش، الجامع الاحکام قرآن، تهران،ناشر ناصر خسرو،ج16.##5) پورزند مقدم، پژمان،1380ش، ژرف ساختن دلیل کیفری، مجله حقوقی دادگستری، ش34.##6) تدین، عباس، 1392ش، اصل مشروعیت تحصیل دلیل کیفری در پرتو آموزه های حقوقدانان و رویه قضایی ایران، فرانسه و دیوان اروپایی حقوق بشر، در: تازه های علوم جنایی(مجموعه مقاله ها) زیر نظر علی حسین نجفی ابرند آبادی، تهران، انتشارات میزان.##7) تدین، عباس،1391ش، قانون آیین دادرسی کیفری فرانسه،تهران، انتشارات خرسندی،چ1.##8) حائری، محمد حسن و شاملی، نصرالله و علی اکبر بابوکانی، احسان، 1391ش، تجسس، تهران، دانشگاه امام صادق (ع).##9) حرعاملی، محمدبن حسن، 1403ق، وسایل الشیعه الیتحصیل مسائل الشریعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج 18.##10) حسنی، عباس و موذن زادگان، حسنعلی ،1393ش، دفاع دام گستری؛ از مفهوم شناسی تا آثار، مجله حقوقی دادگستری، ش 85.##11) خمینی، روح الله، 1359ش، صحیفه امام (بیانات، پیام ها، مصاحبه ها، احکام، اجازات شرعی ونامه ها) تهران،مؤسسه تنظیم ونشرآثارامام خمینی،ج 17.##12) دهخدا، علی اکبر، 1372ش، لغت نامه دهخدا، تهران، انتشارات دانشگاه تهران،ج7.##13) شاملو، باقر،1383ش، اصل برائت کیفری در نظام های نوین دادرسی، در: علوم جنایی، تهران، انتشارات سمت،چ1.##14) صادقی، منوچهر، 1395ش، مطالعه تطبیقی دلیل و جایگاه آن در نظام کیفری ایران و فقه شافعی، فصلنامه حبل المتین، ش 17.##15) صدرزاده افشار، سید محسن، 1376ش، ادله اثبات دعوا در حقوق ایران، تهران، مرکز نشر دانشگاهی.##16) طباطبایی، محمد حسین، 1374ش، تفسیر المیزان، ترجمه موسوی همدانی، محمد باقر، قم، ناشر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم – دفتر انتشارات اسلامی،ج18.##17) فراج حسین، احمد، 2004م، أدله الإثبات فی الفقه الإسلامی، اسکندریه ،دارالجامعه الجدیده.##18) فرجیها، محمد و مجلسی، محمد باقر ،1387ش، رویکرد تطبیقی به قاعده معتبر ناشناختن ادله در نظام کیفری کامن لا و ایران، فصلنامه مدرس، دوره 12، ش 3.##19) کلینی، ابوجعفرمحمد بن یعقوب، 1429ق، الکافی (ط-دارالحدیث)، قم، دارالحدیث للطباعه و النشر،ج2.##20) گنجینه استفتائات قضایی مؤسسه آموزشی و پژوهشی قضا، بی‌تا، نسخه 0/2.##21) مکارم شیرازی، ناصر، 1418ق، انوار الفقاقه، کتاب الحدود و التعزیرات، قم ،‌ چ1، ج 1.##22) موذن زادگان، حسنعلی وکوره پز، حسین محمد ، 1395ش، ضمانت های اجرای نقض حقوق شهروندی در فرایند تحقیقات پلیسی، آموزه های حقوق کیفری، ش11.##23) نشات احمد، نصیف الحدیثی، 2014م، وسائل الاثبات فی الدعوی الجزائیه، مکتبه القانون و القضاء، الطبعه الثانیه.##24) Ashworth, A, (1991), Principles of Criminal law , oxford university press.##25) Ashworth,A, (1977), Excluding Evidence as Protecting Right,Criminal Law Review.##26)Assistant Professor of the Department of Criminal Law And Criminology,Facultyof Law University of Qom(corresponding author)Email:m99fathi@yahoo.com##27) Basdorf,C, (1997), Formellee und Informelle Praklusion im Strafverfahren-Mitwirkungspflichten und gesteigerte Verant wortung des Verteid gers, Der Strafver tediger.##28) Beling, E, (1928), Deut Suches Reichsstra Fprozessere chlussdes strafgericht sver fassuny rechts,Berlin/Leipzig: w. de Gruyter & co.##29) Campbell black, M.A, Henry,(1968),Black s law Dictionary, usa, st.paul,minn. West publishing co,fifth edition.##30) Choo, A, (2013), England and Wales: Fair Trial Analysis and the Presumed Admissibility of physical Evidence, springer science.##31) Crocker, L, (1993), Can The Exclusionary Rule be Save, Journal of Criminology,No 84.##32) Dniel E.Hall, J.D,Ed.D, (2013), Criminal law and Procedure,New York,sixth Edition.##33) Gless, S, (2013), Germany: Balancing Truth Against protected constitutional Interests, springer Scince.##34) Gless,S,(2006), Beweisrechtsgrundsatze einer grenzuberschreitenden Strafverfolgung,Baden-Baden:Nomos.##35) Grunwald,G, (1966), Beweisverbote und Verwer Tungsverbote im Strafverfahren, Juristen Zeitung.##36) Hamm,R, (1996), Staatliche Hilfe bei der Suche Nach Vertedigern-Verteidigerhilfe zur Begrundung von Verwertungs Verboten.##37) Koriath, H, (1994), Uber Beweisverbote im struf prozess, Frank Fort am main new York: P.lange.##38) Osborn, D, (2000), Suppressing The Truth: Judicial Exclusion of Illegally Obtained Evidence in the United State,Canada,England and Australia,Elaw Journal,(Murdoch University Electeronic journal),vol,1,No.4.##39) Otto,H, (1970), Gren Zen und Tragweite der Beweisverbote im Strafahren,Goltdammer Arcive Fur Strafrecht.##40) PHD Criminal Law Criminology##41) Pradel, j, (2002), Droit Penal Compare, Zeme, ed, Paris, Dalloz.##42) Thaman, s,(2013), balancing Truth Against Human Rights: A Theory of Modern Exclusionary Rules,springer science.##43) Thaman,S, (2001), Miranda in Comparative Law,Saint Louise University Law Journal 45.##44) Tonini, P, (2005), Manuale di Procedurax Penule, 6th ed.Milan: Giuffre Editore.##45) Wohlers,W, (1995), BGH,Urteil vom 10.8.1994-3 STR 53/94.Neue Zeitsc.##46) Zuckerman, A.A, (1989), ThePrinciples of Criminal Evidence,oxford university press,oxford.##

0 قاعده ی نفی سبیل و الحاق ایران به کنوانسیون بین المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم Nafy-e-Sabil Rule (Non-Dependency Rule) and the Accession of Iran to the International Convention on the Suppression of Financing Terrorism http://csiw.qom.ac.ir/article_1430.html 10.22091/csiw.2019.4162.1541 0 حفظ استقلال و عزت دولت اسلامی در ارتباطات، تعهدات و روابط بین‌الملل از الزامات قاعدهی نفی سبیل است. قاعده‌ای فقهی که بر اساس دلایل عقلی و نقلی بر مدار اصلی چون نفی سلطهی کافر بر مسلمان استوار بوده و پذیرش حقوقی رابطه با دیگر دولت‌ها و انعقاد هر نوع قرارداد و معاهده‌ای را منوط به عدم سلطهی بیگانگان بر کشورهای اسلامی می‌داند. موضوع الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با تأمین مالی تروریسم نیز از جمله معاهدات بین‌المللی است که در این پژوهش با توجه به ضرورت توسعهی اقتصادی کشور و دلالت قاعده بر اصل نفی سلطهپذیری به آن پرداخته شده است. از دیدگاه مشهور فقها این قاعده حاکم بر احکام اولیه است و هر گونه سلطهپذیری را نفی می‌کند حتی در قراردادهای بین‌المللی؛ اما این پژوهش به این نتیجه رسیده که قاعده نفی سبیل در تزاحم با مصالح مهم‌تر تخصیص‌پذیر است خصوصاً در حوزۀی روابط بینالملل که حوزی عقل و خردورزی است یعنی جایی که عقل مصلحت‌اندیش باید منافع و مصالح کشور و مفاسد احتمالی آن را در نظر گرفته و بر اساس آن پیش رود و سازمان و نهاد امضاء کنندهی قرارداد، مرجع تشخیص مصلحت و مفسده است. 1 Maintenance of independency and honor of the Muslim state in international relationships, obligations and relations is one of the requirements of Nafy-e-Sabil Rule (Non-Dependency Rule); a jurisprudential rule which in accordance with logical and traditional proofs is based on the principle of negation of ascendency of non-Muslims over Muslims. It predicates the legal acceptance of relation with other states and conclusion of any contract or treaty to non-domination of aliens over Muslim countries. Giving the necessity of the economic development of the country and its implication to the principle of negation of submissiveness, the issue of accession of Iran to the International Convention for the Suppression of the Financing of Terrorism (CFT) as an example of international treaties, is dealt with in this research. Although according to most of the Islamic jurists this principle is applied as a primary rule and negates any sort of submissiveness even in international contracts, this study has reached to a conclusion based on which in case of conflict of the rule with more important interests, the principle is allocable; specifically in international relations that is the sphere of reason and rationality where the expedient reason should take into account the interests and goods of the country and its possible defects and advance on its basis. The authority to determine the interest or defect is the organization or the institution responsible for signing the contract. 87 118 سیامک کرم زاده Siamak Karamzadeh استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران. ایران skkaramzadeh@gmail.com زهرا فیض Zahra Feiz استادیار گروه فقه و حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران feiz50@yahoo.com Independence Accession Submissiveness Financing of Terrorism FATF Nafy-e-Sabil (Non-Dependency) 1) احمدوند، حسن، قبولی، محمدتقی و فخلعی ، محمدتقی 1395ش، نگرشی نو در مفاد قاعده نفی سبیل و نسبت سنجی آن با اصل عدالت در روابط بین الملل، مجله کاوشی نو در فقه، سال 23، ش1.##2) انصاری، مرتضی بن محمدامین،1375ش، المکاسب، تبریز، چاپ سنگی،ج3.##3) جعفرزاده بهابادی، حسین و خلیلی، محسن1393ش، بازتاب سمت‌گیری سیاست خارجی در گفتارها و نوشتارهای آیت‌الله خامنه‌ای1368-1388، فصلنامه سیاست خارجی، ش 1.##4) جعفری هرندی، محمد،1384ش، قاعده نفی سبیل و کاربرد آن در روابط بین‌الملل، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، ش 12.##5) چاووشی، محمدصادق و کرامتی معز، هادی1397ش، چالش‌‌ها و موانع مقابله با تأمین مالی تروریسم،فصلنامه تخصصی علوم سیاسی،ش42.##6) حضرتی، الیاس،1383ش، حق شرط بر معاهدات بین‌المللی، مجله معرفت، ش82.##7) حقیقت، سیدصادق ،1376ش، مسئولیت فراملی در سیاست خارجی دولت اسلامی، تهران، مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری.##8) رازی، ابوالفتوح حسین بن علی،1408ق، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، ج6.##9) رییس پور، مجتبی و مغفوری فرسنگی، بتول،1396ش، تأثیر تصویب قانون مبارزه با تأمین مالی تروریسم بر تلاقی اصل حفظ داده‌ها و اصل شفافیت در حقوق بانکی ایران، چکیده مقالات همایش بین‌المللی ابعاد حقوقی-جرم شناختی تروریسم، تهران، انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.##10) زارعی، بهادر، زینی‌وند، علی و محمدی، کیمیا ،1393ش، قاعده نفی سبیل در اندیشه اسلامی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، ش 26.##11) سیف‌زاده، حسین،1385ش، اصول روابط بین‌الملل، تهران، نشر میزان.##12) سیفی مازندرانی، علی اکبر،1425ق، مبانی الفقه الفعال فی القواعد الفقیه الاسلامیه، قم، دفتر انتشارات اسلامی.##13) شبیری زنجانی، سیدموسی،1419ق، کتاب نکاح، قم، مؤسسه پژوهشی رای پرداز،ج12.##14) شریف مرتضی، علی بن حسین موسوی،1405ق، رسائل الشریف المرتضی، چهار جلدی، قم، دارالقرآن الکریم،ج2.##15) شکوری، ابوالفضل،1361ش، فقه سیاسی و اصول سیاست خارجی اسلام، انتشارات آرین.##16) شمس ناتری، محمدابراهیم و اسلامی، داود،1394ش، ماهیت کیفری تأمین مالی تروریسم، مجله مطالعات حقوق کیفری و جرم شناسی، دوره 2، ش 4،5.##17) صدوق قمی، محمدبن علی بن بابویه،1415ق، من لا یحضره الفقیه، قم،دفتر انتشارات وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم،ج1و4.##18) طباطبایی، سید محمدحسین1363ش، المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، قم، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین حوزۀ علمیه قم،ج5.##19) طبرسی، فضل بن حسن،1368ش، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، قم، مکتبه آیت الله مرعشی، ج3.##20) طوسی، ابوجعفرمحمدبن حسن، بی‌تا، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، داراحیاء التراث العربی،ج3.##21) طیبی فرد، سیدامیرحسین،1384ش، مبارزه با تأمین مالی تروریسم در اسناد بین المللی، مجله حقوقی بین‌المللی نشریه دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران، ش32.##22) علی بابایی، غلامرضا،1383ش، فرهنگ روابط بین‌الملل، تهران، وزارت امور خارجه.##23) علیدوست، ابوالقاسم،1383ش، قاعده نفی سبیل، مجله مقالات و بررسیها، ش 76.##24) عمید زنجانی، عباسعلی،1384ش، فقه سیاسی حقوق تعهدات بین المللی و دیپلماسی در اسلام، تهران، انتشارات سمت،ج 7.##25) ------------- ،1421ق، فقه سیاسی، تهران، انتشارات امیرکبیر،ج3.##26) فاضل موحد لنکرانی، محمد،1421ق، القواعد الفقهیه، قم، چاپ مهر، ج 1.##27) فیض کاشانی، ملامحسن،1418ق، تفسیر الصافی، تحقیق حسن اعلمی، تهران، انتشارات الصدر، چ2،ج1.##28) قوام، سیدعبدالعلی،1365ش، استراتژی بی‌طرفی و آثار آن در روابط بین‌الملل، فصلنامه حق مطالعات حقوقی و قضائی، ش 7.##29) مدنی کاشانی، رضا،1410ق، کتاب القصاص، قم، مؤسسه نشر اسلامی.##30) مصطفوی، سیدمحمدکاظم،1421ق، القواعد، مائه قاعده الفقهیه معنی و مدرک و مورد، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چ4.##31) مقتدر، هوشنگ،1370ش، مباحثی پیرامون سیاست بین‌الملل و سیاست خارجی، تهران، انتشارات دانشکده علوم سیاسی و اجتماعی.##32) مقدس اردبیلی، احمدبن محمد،1378ش، زبده البیان فی براهین احکام القرآن، قم، انتشارات مؤمنین، ج2.##33) موسوی بجنوردی، سیدمحمد،1387ش، قواعد فقهیه، تهران، انتشارات مجد، چ2،ج1.##34) موسوی خمینی، سیدروح اله، 1421 ق ،کتاب البیع، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)،ج2.##35) ----------------------، 1381ش، صحیفه امام، نرم افزار مجموعه آثار امام خمینی ره از سری نرم افزار نور، مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.##36) نجفی، محمدحسن،صاحب جواهر،1404ق، جواهر الکلام فی شرح شرائع الاسلام، بیروت، دارإحیاء التراث العربی، چ7،ج4 و 22.##37) نمازی، حسین،1379ش، احکام حکومتی از دیدگاه امام خمینی، مقالات و بررسی ها، دفتر 68.## 38) FATF Iran Decision and US Tactics, Financial Tribune, 8 February, 2018. Available at: https://financialtribune.com/articles/economy-business-and-markets/81662/fatf-iran-decision-and-us-tactics-oped##39) FATF Public Statement concerning Iran, Uzbekistan, Turkmenistan, Pakistan and São Tomé and Príncipe" Financial Action Task Force,( 26 February, 2009)##40) FATF Public Statement on Iran, Financial Action Task Force, (11October, 2007)##41) FATF Public Statement, Financial Action Task Force, (23 February, 2018)##42) International Convention for the Suppression of the Financing of Terrorism,( 1999); http://www.un.org/law/cod/finterr.htm##43) www.isna.ir. http://rc.majlis.ir/fa/legal_draft/state _ popup/1038678?fk _ legal _ draft _ oid = 1038677##

0 مطالعه ی تطبیقی جبران ضرر در جنایات درحقوق ایران و حقوق بین‌الملل کیفری A Comparative Study on Damage Remedy resulting from Injury in Iranian Criminal Law and International Criminal Law http://csiw.qom.ac.ir/article_1431.html 10.22091/csiw.2019.3289.1403 0 در حقوق ایران به لحاظ وجود قصاص و دیه به‌عنوان واکنش شرعی در برابر جنایات، اختلافاتی ایجاد شده است. مشهور فقها همچنان بر اساس مبانی فقهی، ضمان مرتکب به خساراتی علاوه بر دیه را مشروع ندانستهاند. بعلاوه اینکه گسترهی جبران خسارات در حقوق ایران در مواردی محدود و در حقوق بینالمللی کیفری بصورت وسیعتر، بزهدیدهی غیرمستقیم را نیز شامل شده است. البته ضرورت جبران کامل خسارات ناشی از جنایات در حقوق بین‌المللی کیفری به لحاظ شدت، اهمیت و گستردگی جرائم بین‌المللی از اهمیت بیشتری برخوردار است که این مهم در اسناد دیوان کیفری بین‌المللی به‌خوبی محقق شده و در اسناد دادگاه‌های کیفری بین‌المللی موقت در حد محدودی به آن توجه گردیده است. بر اساس یافتههای این مقاله- که به روش توصیفی، تحلیلی و تطبیقی، صورت گرفته است- به نظر میرسد طبق مبانی فقهی و قانونی ایران جبران زیانهای ناشی از جنایات با سایر جرایم متفاوت بوده و شامل عمومات ﻣﺴﺆﻭﻟﯿﺖ مدنی نمیشود؛ اما با دقت نظر در جنایات و خسارت‌های مربوط، خسارت‌های همراه جنایت و خسارت‌های ناشی از جنایت به‌شرط مستقل بودن از صدمه به جسم یا نفس و اینکه جانی علت یا سبب ایجاد آن باشد قابلیت جبران علاوه بر دیه را داشته و به نظر میرسد در حقوق بین المللی کیفری، تمام زیانهای مادی و معنوی ناشی از جنایات قابل جبران هستند. به همین شکل، در نظامهای داخلی و بینالمللی حمایت از بزه دیدهی غیرمستقیم در جبران ضررهای ناشی از جنایات بعمل آمده؛ هرچند در حقوق بینالملل کیفری این حمایت با وسعت بیشتری صورت گرفته است. 1 There are controversies in Iranian law in terms of the existence of Qisas (retaliation in kind) and Diyah (blood money and ransom) as a religious response. Most of the Islamic jurists, based on the jurisprudential foundations, still have not regarded as legitimized that the perpetrators be responsible for damages more than Diyah. In addition to that, the scope of damages remedy has included the indirect victim in Iranian law in limited cases and in international criminal law in a broader way. Albeit, the necessity of full remedy resulting from injuries is of more significance in international criminal law in terms of seriousness, importance and extent. This point is well recognized in the documents of International Criminal Court (ICC) and is paid attention to in the documents of ad hoc international criminal tribunals in a restricted manner. According to the results of this article –that is conducted in a descriptive-analytic method and a comparative way- it appears that in accordance with jurisprudential and legal bases of Iran, compensating the injuries resulting from crimes differs from other offences and does not include the generals of civil responsibility. But through careful consideration of injuries and the related damages, the damages associated with the injury and damages resulting from it, provided that they are independent from injury to one's body or soul and that the criminal be its reason or cause, are capable to compensate more than Diyah and it seems that in international criminal law, all physical and spiritual injuries resulting from crimes are compensable. In same way, the indirect victim is protected as regards compensating for damages resulting from crimes in national and international systems; although this protection is broader in international criminal law. 119 154 مجید کرمی majid karami دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد. ایران hamedi58@yahoo.com علی مزیدی شرف‌آبادی Ali Mazidi Sharaf Abadi استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر. ایران mazidi_ali_46@yahoo.com هیبت اله نژندی منش haybatollah najandimanesh استادیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی. ایران hnajandimanesh@gmail.com Damage Remedy injury Qisas Diyah International Criminal Law International Criminal Court 1) آخوند خراسانی، محمد،1380ش،کفایه الاصول، تهران، نشر اسلامی.##2) آزمایش، علی،1356ش، زمینههای حقوق جزایی بین المللی در قانونگذاری ایران»، نشریه مؤسسه حقوق تطبیقی، ش3 .##3) اسدی، لیلاسادات ، 1388ش،«جبران خسارات ناشی از جرم در دادرسی های کیفری بین المللی»، مجله حقوقی دادگستری##4) اصفهانی، راغب،1369ش، مفردات،تهران،انتشارات مرتضوی، چ1،ج3.##5) امامی، سید حسن،1368ش، حقوق مدنی، تهران، نشر اسلامیه، چ7،ج1.##6) انصاری، مسعودوطاهری نیا،محمدعلی،۱۳۸۶ش،مجموعه دانشنامه حقوق خصوصی، انتشارات محراب فکر،چ2،ج2.##7) بابایی، ایرج،1381ش، شرایط خسارت قابل جبران، کار تحقیقاتی در دانشگاه علامه طباطبایی .##8) باریکلو، علیرضا،1385ش،مسؤولیت مدنی،تهران، انتشارات میزان.##9) بندر ریگی، محمد،1362ش،فرهنگ عربی به فارسی، تهران، انتشارات اسلامی.##10) بهرامی‌احمدی، حمید،1377ش، سوء استفاده از حق، تهران، ﻣﺆسسه اطلاعات.##11) پورباقرانی، حسن،1387ش، حقوق جزای بین الملل، انتشارات جنگل، چ1.##12) جعفری لنگرودی، محمد جعفر،1375ش، دانشنامه حقوق، تهران، نشر امیرکبیر، چ5،ج5.##13) ----------------،1380ش، ترمینولوژی حقوق، تهران، نشر دادگستر، چ7،ج4.##14) جوهری، ابونصر اسماعیل بن جماد،بی تا،صحاح اللغه، نسخه خطی، نسخه اینترنتی.##15) حاجی ده آبادی، احمد،1387ش، جبران خسارات بزه دیده به هزینه دولت و نهادهای عمومی، تهران، سازمان پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.##16) درویشی، عباس،1396ش، جبران خسارت حاصله از جرم، «بیجا»، نشر قانون یار،چ1.##17) دهخدا، علی‌اکبر،1372ش، لغت‌نامه، تهران، نشر دانشگاه تهران.##18) ره پیک، حسن،1388ش، حقوق مسؤولیت مدنی و جبرانها، تهران، انتشارات خرسندی، چ5 .##19) شبث، ویلیام،1384ش، مقدمه ای بر دیوان کیفری بین المللی؛ مترجم: سید باقر میر عباسی، ، تهران، انتشارات جنگل،چ1.##20) شهید ثانی، زین الدین بن علی،1410ق، شرح اللمعه، قم ،نشر داوودی، ، ج 10.##21) شیخ انصاری، مرتضی،1419ق، المکاسب،«بیجا» چ1،ج4.##22) شیخ طوسی، ابو جعفر محمدبن الحسن،1365ش،تهذیب الاحکام، تهران، دارالکتب الاسلامیه،چ4،ج10.##23) صادقی، محمدهادی،1395ش، جبران خسارت درجنایات،تهران، نشر میزان، چ1.##24) صانعی، پرویز،1371ش، حقوق جزای عمومی، تهران، گنج دانش، چ4،ج2 .##25) صفایی، حسین و رحیمی، حبیب اله،1389ش، مسؤولیت مدنی، تهران، انتشارات سمت.##26) الطریحی، فخرالدین بن محمد،1408ق، مجمع‌البحرین، قم، ﻣﺆسسه تحقیقات و نشر معارف اسلامی، چ3،ج1و2.##27) قاسم زاده، مرتضی،1388ش، الزامها و مسؤولیت مدنی بدون قرارداد، تهران، انتشارات میزان، چ8 .##28) قریشی، علی‌اکبر،1376ش، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ7،ج3.##29) کاتوزیان، ناصر،1380ش، حقوق مدنی، ضمان قهری، مسئولیت مدنی، تهران، نشر دادگستر، چ4.##30) ------------،1385ش، الزامهای خارج از قرارداد، ضمان قهری، مسئولیت مدنی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چ5.##31) ------------،1388ش،وقایع حقوقی-مسولیت مدنی، تهران، شرکت سهامی انتشار، چ1 .##32) ------------،1389ش،«ماهیت و قلمرو دیه، زیان ناشی از جرم»، مجله کانون وکلاء، ش 157-156.##33) کلینی الرازی، ابی جعفر محمدبن یعقوب،1367ش، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ3،ج7.##34) کینی شیایزری، کریانگسانک،1383ش، حقوق بین المللی کیفری؛ ترجمه بهنام یوسفیان و محمد اسماعیلی، تهران، انتشارات سمت، چ1.##35) لسانی، حسام الدین و مرضیه دیرباز،1390ش، حمایت های مادی دیوان بین المللی کیفری از بزه دیدگان، آموزه های حقوق کیفری، دوره جدید، ش 2.##36) مدرسی، علی اصغر،1370ش، معنی لاضرر و لا ضرار، کانون وکلاء دادگستری، آذربایجان، تبریز.##37) مرعشی، محمد حسین،1370ش، دیه و ضرر وزیان ناشی از جرم، مجله قضایی-حقوقی دادگستری، ش1.##38) معصومی، غلامرضا،1396ش، خطاهای قضات (ماهیت، مصادیق و راهکارهای جبران)، تهران، میراث فرهیختگان .##39) مکارم شیرازی، ناصر،1410ق، قواعد الفقهیه، چ2،ج1.##40) ----------،1429ق، مسائل معاصر فقه القضاء، قم، مدرسه الامام علی ابن ابیطالب، چ1.##41) موسوی خمینی، سید روح الله،1404ق،تحریرالوسیله، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان،ج2.##42) موسوی خویی، ابوالقاسم،1976م، مبانیتکملۀالمنهاج،نجف، مطبعهالاداب.##43) مؤمنی، مهدی،1390ش، مبانی حقوق جزای بین الملل ایران، تهران، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای حقوق شهر دانش، چ7.##44) میرمحمد صادقی، حسین،1390ش،حقوق جزای بین الملل، تهران، نشر میزان ،چ4.##45) --------------،1393ش، دادگاه کیفری بین المللی، تهران، انتشارات دادگستری، چ8.##46) نجفی، محمدحسین، جواهر الکلام،1404ق، کتاب الدیات، تهران، المکتبه الاسلامیه،ج42.##47) Dannenbaum, Tom,( 2010), the International Criminal Court, Article 79, and Transitional Justice: The Case for an Independent Trust Fund for Victims, 28 WIS. INT’L L.J..##48) Fischer, Peter G., The Victims’,( 2003), Trust Fund of the International Criminal Court—Formation of a Functional Reparations Scheme, 17 EMORY INT’L L. REV.##49) Peace Village for Rwandan Genocide Survivors in Construction, AFROL NEWS (Sept. 27, 2000), <http://www.afrol.com/html/News/rwa008_victim_initiative.htm>. (last visit 02 July 2017).##50) Rules of Procedure and Evidence of International Criminal Court, available at www.icc-pci.int##51) Rules of Procedure and Evidence of International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia available at: www.icty.org##52) Wemmers، jo-Anne، reparation and international criminal court، meeting the needs of victims –reportof the workshop held January 28 the 2006 organizedrestorative justice،internationalcenter for comparative criminology university of Montréal.##53) Witnesses, International Criminal Tribunal For the Former Yugoslavia,<http://www.icty.org/sid/158> (last visit 02 July 2017)##

0 بررسی تطبیقی مطالبه‌ی اجرای تعهد در حقوق ایران (اسلام)، فرانسه، انگلیس A Comparative Study on Notice to Perform in Law of Iran (Islam), French Law and English Law http://csiw.qom.ac.ir/article_1432.html 10.22091/csiw.2019.4602.1617 0 اجرای تعهدات قراردادی از مباحث مهم حقوق قراردادها می‌باشد. هدف اصلی از انعقاد قرارداد دستیابی طرفین آن به موضوعی است که هر یک از آنان بدین منظور وارد قرارداد شده‌اند. در جهت نیل به این هدف ضرورت دارد که هر یک از متعاقدین آنچه را که به موجب قرارداد برعهده گرفته است ایفا و تسلیم نماید. یکی از موضوعات حقوقی مهمی که در اجرای تعهدات قراردادی مورد بحث و بررسی حقوق‌دانان قرار گرفته است این است که آیا با فرا رسیدن موعد اجرای تعهد، متعهدله باید اجرای تعهد را از متعهد مطالبه کند و پس از این مطالبه و تأخیر متعهد در اجرا، می‌توان علاوه بر الزام متعهد به اجرای تعهد مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نمود یا صرف فرا رسیدن موعد اجرا، برای مسئولیت متعهد و پرداخت خسارت کافی است. نظام‌های حقوقی در پاسخ به این سؤال رویکردهای متفاوتی دارند، بعضی از نظام‌های حقوقی مطالبه را شرط تحقق مسئولیت متعهد و انجام تعهد و پرداخت خسارت می‌دانند و برخی از نظام‌ها مطالبه را ضروری ندانسته و صرف حلول زمان اجرای تعهد را کافی برای این منظور می‌دانند. در این پژوهش به بررسی رویکرد نظام‌های حقوقی به این موضوع پرداخته شده و نظام‌ حقوقی ایران با رویکردی به فقه امامیه، حقوق فرانسه و حقوق انگلیس مورد مطالعه قرار گرفته است. 1 Performance of contractual obligations is one of important issues in law of contracts. The principal purpose of formation of a contract is reaching of the parties to the subject matter for which they have entered into the contract. In order to achieve this purpose it is necessary that each party fulfill and deliver what he/she has undertaken under the contact .One of the most significant questions in performing contractual obligations is that whether at the time of the performance of the obligation the obligee can ask the performance and after this demand and delay of the obligor he/she can demand the remedy for delay in payment in addition to enforcing the obligor to carry out the obligation or mere coming of the time to perform is enough to responsibility of the obligor and asking the remedy of delay in payment? Legal systems have different approaches in answering this question. Some of them consider notice as the precondition for the responsibility of the obligor, performance of the obligation and compensation and some do not regard notice as necessary and consider the mere coming of the time of performance enough for this purpose. This research has dealt with the approach of the legal systems as to this subject and the legal system of Iran has been studied through an approach toward Imamiyah jurisprudence, law of France and English law. 155 182 رضا حسین گندمکار Reza Hossein Gandomkar دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم. ایران gandomkar@qom.ac.ir obligation Demand Performance of the Obligation Time of Performance Notice 1) امامی، سیدحسن، 1363ش، حقوق مدنی ، تهران، کتابفروشی اسلامیه،چ4،ج1.##2) ------------- ، 1394ش، حقوق مدنی، تهران، کتابفروشی اسلامیه،چ24،ج2.##3) جبعی‌عاملی، زین‌الدین، 1403ق، الروضه البهیه فی شرح اللمعة الدمشقیه، بیروت، داراحیاء التراث العربی،چ2،ج3و4.##4) جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر، 1354ش، حقوق تعهدات، قم،انتشارات مدرسه عالی تربیتی و قضایی و اداری،چ1،ج1.##5) --------------، 1367ش، ترمینولوژی حقوق، تهران، گنج دانش،چ2.##6) شهیدی، مهدی، 1393ش، آثار قراردادها و تعهدات، تهران، انتشارات مجد،چ6،ج3.##7) __________، 1397ش، سقوط تعهدات، تهران، انتشارات مج،چ9.##8) صفایی، سیدحسین و دیگران، 1384ش، حقوق بیع بین‌المللی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران،چ1.##9) کاتوزیان، ناصر، 1389ش، نظریه عمومی تعهدات، تهران، بنیاد حقوقی میزان،چ5.##10) ________________، 1394ش، عقود معین، تهران، شرکت سهامی انتشار،چ8،ج4.##11) ________________، 1390ش، قواعد عمومی قراردادها ، تهران، شرکت سهامی انتشار،چ6،ج4.##12) کشاورز، بهمن، 1366ش، فرهنگ حقوقی، تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر،چ3.##13) کیایی، عبدالله، 1384ش، قانون مدنی و فتاوای امام خمینی(ره)، تهران، سمت،چ1،ج2.##14) سنهوری، عبدالرزاق احمد، 1388ش، انتقال و سقوط تعهدات، ترجمه: علیرضا امینی و دیگران، تهران، مرکز نشر کتاب.##15) _______________، 1388ش، حقوق تعهدات، ترجمه: محمدحسین دانش‌کیا، سیدمهدی دادمرزی ، قم، انتشارات دانشگاه قم،چ1،ج3.##16) Beaston Sir Jack Burrows Andrew Cartwright John, (2010), AnsonS Law of Contracts, New Yourk Oxford University Press, TwentyNine Ed.##17) Bell John, Bayron Sophie, Whittaker Simon, (1998), Principles of French Law New Yourk, Oxford University Press.##18) Black Henry Campbell,(1983), Black’s Law Dictionary, United States, West Publishing Co, Fifth Ed.##19) Chitty Goseph:(1999), Chitty on Contracts, London, Sweet and Maxwell, TwentyEight ed, vol1.##20) Rowwan Solen, (2012), Remedies for breach of Contract, oxford University Press.##21) Treitel G H :1988: Remedies for Breach of Contract. Oxford University Press.##22) Treitel: G. H, (2015), Law of Contracts, London Sweet And Maxwell, Fourtheenth Ed.##

0 موازنه ی آیات جهاد در قرآن با توسل به زور در حقوق بین الملل Balance of the Ayahs (Verses) of Jihad in Qur'an with Resort to Force in International Law http://csiw.qom.ac.ir/article_1433.html 10.22091/csiw.2019.3915.1503 0 در حقوق بین‌الملل، هرگونه تهدید و توسل به زور ممنوع است و فقط دو استثناء مهم نسبت به آن وجود دارد؛ یکی حق دفاع مشروع و دیگری، عملیات نظامی برای حفظ یا اعادهی صلح و امنیت بین‌المللی. از سوی دیگر، برداشت غلط از آموزه‌های اسلام در باب جهاد، به ظهور فرقه‌های تکفیری جهادی انجامیده است. اینان، به جهاد ابتدایی با هدف ایدئولوژیک اعتقاد دارند؛ رویه‌ای که در تضاد آشکار با قوانین بینالمللی است. این نوشتار، به شیوه توصیفی تحلیلی و روش کتابخانه‌ای سامان یافته است و مسألهی تحقیق، تطبیق موازین بینالمللی با آیات قرآن در موضوع جهاد است تا میزان انطباق این دو را مشخص سازد. بررسی آیات مربوط به جهاد، مشروعیت و وجوب جهاد دفاعی را تأیید می‌کند. دفاع به معنی اعم که در حقوق بین‌الملل امروز طرفدارانی دارد، دامنهی گسترده‌ای داشته و بسیاری از جنگ‌ها را که در تاریخ و فقه اسلامی، جهاد ابتدایی تلقّی شده نیز شامل می‌شود. نتایج این مقاله، نوعی هم‌خوانی و هم‌سویی میان مفاد آیات قرآن و حقوق بین‌الملل را در رابطه با جنگ و صلح نشان می‌دهد. 1 In international law, any threat or use of force is prohibited and there are only two major exceptions to it. One is the right to self-defense and another is military operation to maintain or restore international peace and security. On the other hand, the misconception of the teachings of Islam on Jihad has led to the emergence of Jihadi Takfiri sects. They believe in Elementary Jihad with an ideological purpose; this is in clear contradiction with international regulations. This article is structured through a descriptive-analytic method and of a library based approach and the question of the research is comparing the international standards with ayahs of Qur'an in the field of Jihad in order to determine their conformity. Considering the ayahs related to Jihad confirms the legitimacy and the need for defensive jihad. Defense in its general meaning that has some proponents in contemporary international law has a broad scope and embraces many of the wars which have been regarded as Elementary Jihad in Islamic history and jurisprudence. The results of this article demonstrate a kind of consistency between the material of ayahs of Qur'an and international law as to war and peace. 183 208 سید محمدحسن موسوی خراسانی mohammad hasan moosavi khorasani عضو هیات علمی گروه حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی. ایران mmoosavikhorasani@yahoo.com جواد ایروانی javad iravani دانشیار گروه علوم قرآنی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی. ایران irvani_javad@yahoo.com War and Peace Defensive Jihad Elementary Jihad Legitimate Defense Resort to Force 1) ابن‌رشد، محمدبن احمد، 1395ق، بدایة المجتهد و نهایة المقتصد، قاهره، انتشارات مصطفی البابی، چ4،ج1.##2) ابن‌سعد، محمد، 1418ق، الطبقات الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیه، چ2، ج1.##3) ابن‌فارس، احمدبن زکریا، 1402ق، معجم مقاییس اللغة، تهران، مکتب الاعلام الاسلامی، بی‌چا، ج4.##4) آقایی، سیدداوود، 1389ش، حقوق سازمان‌های بین‌المللی، بی‌جا. انتشارات پیام نور، بی‌چا.##5) بلاغی، محمدجواد، 1413ق، الرحلة المدرسیه، قم، مرکز احیاء‌التراث الاسلامی، چ2.##6) بوطی، محمدسعید رمضان، 1414ق، الجهاد فی الاسلام، دمشق، دارالفکر، چ1.##7) جعفریان، رسول، 1382ش، سیره‌ی رسول خدا صلی‌الله علیه وآله و سلم، تهران، بی‌نا، چ2.##8) حب‌الله، حیدر، 2011م، دراسات فی الفقه الاسلامی المعاصر، بی‌جا، دارالفقه الاسلامی المعاصر، چ1.##9) حسینی، سیدابراهیم، 1382ش، اصل منع توسّل به زور و موارد استثنای آن در اسلام و حقوق بین‌الملل معاصر، بی‌جا، نشر معارف، چ 1.##10) حیدری، حمید، 1376ش، توسّل به زور در روابط بین‌الملل از دیدگاه حقوق بین‌الملل عمومی و فقه شیعه، تهران، بی‌نا، چ 1.##11) زحیلی، وهبه، 1385ق، آثار الحرب فی الفقه الاسلامی، بیروت، دارالفکر، چ2.##12) شافعی، محمدبن ادریس، 1422ق، الأم، قاهره، دارالوفاء، چ1،ج5.##13) شاکری، ابوالحسن و سلمان‌پور، عباس، 1396ش، «دفاع پیشگیرانه در حقوق ایران»، پژوهشنامه حقوق کیفری، ش16.##14) شریفی طرازکوهی، حسین، بارین جهان‌بخش، ویکتور، 1392ش، «دفاع مشروع بازدارنده در قرن بیست و یک»، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، ش40.##15) شمس الدین، محمدمهدی، 1997م، جهادالأمّه، بیروت، بی‌نا، بی‌چا.##16) صالحی نجف‌آبادی، نعمت‌الله، 1382ش، جهاد در اسلام، تهران، نشرنی، چ1.##17) ضیائی بیگدلی، محمدرضا، 1388ش، حقوق بین‌الملل عمومی، تهران، گنج دانش، بی‌چا.##18) طباطبایی، محمدحسین، 1417ق، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چ5.##19) عبده، محمد، 2005م، رسالة التوحید، بی‌جا، مکتبة الأسرة، بی‌چا.##20) فراسیون، محمد، 1354ش، راهنمای سازمان ملل، تهران، انتشارات وزارت علوم، بی‌چا.##21) فضل‌الله، محمدحسین، 1419ق، تفسیر من وحی القرآن، بیروت، دار الملاک، چ2،ج5.##22) فلسفی، هدایت‌الله، 1360ش، «شورای امنیت و صلح جهانی»، مجله تحقیقات حقوقی، ش8.##23) فوزان، صالح، 1430ق، احکام التعامل مع غیرالمسلمین، ریاض، دار کنوز اشبیلیا، چ1.##24) قرضاوی، یوسف، 2009م، فقه الجهاد، قاهره، مکتبه وهبه، چ2.##25) کاسسه، آنتونیو، 1370ش، حقوق بین‌الملل در جهان نامتحد، ترجمه مرتضی کلانتریان، تهران، دفتر خدمات حقوق بین‌الملل، بی‌چا.##26) مدنی، جلال‌الدین، 1388ش، حقوق بین‌الملل عمومی و اصول روابط بین‌الملل، تهران، پایدار، بی‌چا.##27) مسائلی، محمود، ارفعی، عالیه، 1373ش، جنگ و صلح از دیدگاه حقوق و روابط بین‌الملل، تهران، انتشارات وزارت خارجه، بی‌چا.##28) مطهری، مرتضی، 1379ش، جهاد، تهران، صدرا، چ11.##29) مغنیه، محمدجواد، 1424ق، تفسیر الکاشف، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ1،ج1.##30) مقتدر، هوشنگ، 1372ش، حقوق بین‌الملل عمومی، تهران، انتشارات وزارت خارجه، بی‌چا.##31) مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، 1369ش، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ 7، ج24.##32) منتظری، حسین‌علی، 1429ق، حکومت دینی و حقوق انسان، قم، ارغوان دانش، چ1.##33) موسوی، سیدفضل الله و حاتمی، مهدی، 1385ش، «دفاع مشروع پیش‌دستانه در حقوق بین‌الملل»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، ش72.##34) مهاجر، ابوعبدالله، بی‌تا، مسائل من فقه الجهاد، بی‌جا، بی‌نا، بی‌چا.##35) واقدی، محمد، 1409ق، المغازی، بیروت، اعلمی، چ3، ج3.## 36) Ben-Yehuda,Nochman (1993), political assassinations by Jews, suny press.##37) Bowett, William, (1958) self-defense in international law, New York: Manchester university pres.##38) Brownlie, Ian, (1963) , International Law and the use of force by states.##39) Capella B Matthew, Emile Sahliyeha (2007), "Suicide Terrorism" Is Religion the Critical Factor? Security Journal. No. 20.##40) Chan, Kenneth (2013) State Failur and the changing Face of the Jus and Bellum, Journal of Conflict and Security law.##41) Combaco J. (1986) the exception of self-defense in united nations practice in cases. Ed. The carrent legal regulation of the use of force, martinus nijhof publishers.##42) Corten, Oliver (2013) Regulation Resort to force: A Response to Matthew Waxman from a Bright- Liner, European Journal of International Low, Vol. 24(1)##43) Declaration of the principles of Int – Law 1970. (GA. Res – 2625 (xxv)##44) Declaration on the Inadmissibility of intervention. 1965. (GA Res. 2131 (xxv)##45) Definition of Aggression,(1974). (G.A.Res. 3314 (xxix)##46) Niaz, A, Shah, (2007) Self-defense, Anticipatory Self-defense and Pre-emption: International Law's Response to Terrorism Journal of Conflict & Security Law, Oxford University Press.##47) Sean D. Murphy (2005), The Doctrine of Preemptive Self-Defense, GW Law Faculty Publications & Other Works##48) United Nations Securify Council (U.N.S.C),(1991), Res. 688, 30 I.lM.858##