دانشگاه قم پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب 2476-4213 6 1 2019 05 22 Evaluating the Relationship between the Content of Bey'at in the Political Thought of Shia with the Nature and Function of Vote in Modern Constitutional Law نسبت‌سنجی درون‌مایه بیعت در اندیشه سیاسی شیعه با ماهیت و کارویژه «رأی» در حقوق اساسی مدرن 145 168 1387 10.22091/csiw.2019.3863.1486 FA حامد نیکونهاد استادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم. مهدی زارع دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم . 0009-0009-6396-3342 Journal Article 2018 12 23 In the political system of Shia, popular participation in establishment and continuity of government is based on the concept of <em>Bey'at</em>, which- in its most prominent model- is concluded in the form of a social contract with political agents. In modern law, election is the most significant element in the realization of the representation system and national sovereignty is exercised through representation system and right to vote by electing ones.  There is a disagreement regarding the likeness of B<em>ey'at </em>withvote and election the settlement of which is dependent upon the examination of the nature of <em>Bey'at</em>. From the viewpoint of Shia jurisprudence, <em>Bey'at </em>can be considered as a binding and independent contract which only implies emphasis and does not set up a duty for Muslims. In fact, the right of people to self-determination is exercised in the framework of referring to the <em>Welayat</em>and <em>Ummat</em> (Islamic community) is not allowed to accept the <em>Welayat </em>of another person other than <em>Imam</em>(the competent Islamic ruler).  People are obliged to discover the <em>Imam</em> in accordance with the existing indicators and do <em>Bey'at</em> with him. It is unlike election in which people can rule anyone upon their destiny through the right to self-determination, and the vote of the people independently, intrinsically and perfectly is regarded to be legitimatizing, and the will of the people exclusively establishes the required criteria in the representative. <br />  در نظام سیاسی تشیّع مشارکت مردم در تأسیس و استمرار حکومت بر مفهوم بیعت بنا می‌شود که در بارزترین کارکرد خود در قالب یک قرارداد اجتماعی با کارگزاران سیاسی منعقد می‌شود. در حقوق مدرن انتخابات مهم‌ترین عنصر در تحقق نظام نمایندگی محسوب می‌شود و حاکمیت ملی از طریق نظام نمایندگی و با حق رأی، توسط منتخِبین اعمال می‌شود. در مورد همسانی مفهوم بیعت با رأی و انتخابات اختلاف‌نظر وجود دارد، و حل این اختلاف به بررسی ماهیت بیعت باز می­گردد. از دیدگاه فقه شیعی بیعت را می‌توان به‌عنوان یک عقد لازم و مستقل درنظر گرفت که فقط جنبه تأکیدی دارد و تأسیس تکلیف برای مسلمان نمی‌نماید؛ در واقع حق تعیین سرنوشت مردم در چارچوب رجوع به ولایت اعمال می‌شود و امّت مجاز به قبول ولایت فرد دیگری غیر از ولیّ نیست و مردم فقط وظیفه کشف ولیّ بر اساس شاخصه‌های موجود و بیعت با او را دارا هستند. برخلاف انتخابات که مردم با حق تعیین سرنوشت، هرکسی را می‌توانند بر سرنوشت خود حاکم یا عزل نمایند و رأی مردم مستقلاً، فی‌نفسه و به‌صورت کامل مشروعیت‌بخش محسوب می‌شود و منحصراً اراده مردمی، ایجادکننده شاخصه‌های موردنیاز در نماینده است.<br />  https://csiw.qom.ac.ir/article_1387_5b7ffca2ebfa8ab9b01ca10cc890bb54.pdf