دانشگاه قم پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب 2476-4213 12 2 2025 06 22 The Issue of Granting Legal Personality to Artificial Intelligence مسئله اعطای شخصیت حقوقی به هوش مصنوعی 223 248 3070 10.22091/csiw.2024.10559.2521 FA زهره قیصری اطربی دانشجوی مقطع دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. 0009-0002-1231-7489 زهرا شاکری دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران . 0000-0003-3880-1594 احمد یوسفی صادقلو استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده .حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0003-1006-6532 Journal Article 2024 03 26 Granting personality to Artificial Intelligence is one of the controversial issues that has been arisen for management of operational challenges of this technology. The main reasons for the necessity of granting personality are related to the area of responsibility and ownership of innovations due to these systems. The important question is whether the legal personality is grantable to these systems?In the Meantime, To what extent can personality be granted to these systems? What is the position of Islamic legal systems and western legal systems in this issue? The current article evaluates different types of personality for Artificial Intelligence with the analytical-descriptive method, and investigate the Islamic legal systems, European Union, France and Germany about this issue. This study, in the end, concludes that although a particular sentence cannot be provided for amount of legal personality due to different functional levels of AI types,<span style="font-family: 'Segoe UI',sans-serif; color: #0f1115; background: white;"> </span>the idea of gradient personality appears to be the most appropriate approach. مسئله اعطای شخصیت به هوش مصنوعی ازجمله نظریاتی است که در جهت مدیریت چالش‌های عملکردی این فناوری مطرح می‌شود. دلایل اصلی لزوم اعطای شخصیت با موضوع مسئولیت و مالکیت نوآوری‌های ناشی از این سیستم‌ها در ارتباط است. پرسش مهم آن است که آیا شخصیت حقوقی قابل‌اعطا به سیستم‌های هوش مصنوعی است؟ چه میزانی از شخصیت در این میان قابل اعطا است و موضع نظام حقوقی اسلام و غرب نسبت به این مسئله چیست؟ نوشتار حاضر با روش تحلیلی‌توصیفی امکان‌سنجی تعلق شخصیت به هوش مصنوعی را ارزیابی کرده و در ادامه به موضع نظام‌های حقوقی اسلام، اتحادیه اروپا، فرانسه و آلمان می‌پردازد. این نوشتار سرانجام نتیجه می‌گیرد که اگرچه نظر به سطوح متفاوت عملکردی انواع هوش مصنوعی، نمی‌توان حکم واحدی برای حدود شخصیت این سیستم‌ها ارائه داد، در میان نظریات مطروحه مانند هوش به‌مثابه ابزار، محجور، برده و شخصیت کامل، ایده شخصیت طیفی مناسب‌ترین ایده برای تعدیل چالش‌های مطرح به نظر می‌آید. https://csiw.qom.ac.ir/article_3070_cea5042e507bd022cf4b4c9847aa2bf0.pdf