نوع مقاله : علمی و پژوهشی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده
تازه های تحقیق
مدیریت فضای مجازی مستلزم ارائهٔ بهترین راهکارها در خصوص قاعدهمند نمودن این فضا است. پایان دادن به آشفتگی موجود در این فضا از طریق وضع بهترین و شایستهترین قواعد ممکن در این خصوص امکانپذیر است. این امر در هر دو نظام حقوقی ایران و آمریکا لازم است. حقیقت این است که فضای مجازی دارای ویژگیهای خاص خود است، اما این فضا همچون فضای واقعی میبایست قاعدهمند شود و روابط میان اشخاص در آنها تنظیم شود. اکتفای صرف به قوانین فعلی نمیتواند پاسخگوی چالشهای فضای مجازی باشد در این خصوص وضع قانون جامع هم در ایران و هم در آمریکا مورد ضروری است. قانون جامعی که نهتنها به دنبال صیانت از فضای مجازی در خصوص تهدیدات موجود در آن باشد، بلکه میبایست متضمن قواعدی پیرامون تنظیم روابط اشخاص در این فضا باشد.
مسائلی همچون نقض حقوق مالکیت فکری، ممانعت از ارسال هرزه نامه الکترونیکی، تبلیغات ناخواستهٔ اینترنتی، مقابله با قماربازی اینترنتی و... ازجملهٔ مسائلی است که میبایست در این قانون مورد لحاظ قرار گیرد. استفاده از تجربه کشور آمریکا در محدود نمودن دسترسی به اینترنت در برخی مصادیق مانند دسترسی افراد زیر سن قانونی به مضامین غیراخلاقی برای نظام حقوقی ایران نیز میتواند مفید فایده باشد. طبیعت فضای مجازی بهگونهای است که نمیتوان تمامی قواعد فضای واقعی را در مورد آن به کار گرفت. مفهوم حریم خصوصی در فضای مجازی کاملاً مغایر با این مفهوم در حوزهٔ فضای واقعی است. شهروندان در استفاده از حریم خصوصی در فضای مجازی، بخشهایی از حقوق و آزادیهای خویش را از دست میدهند. بنابراین، تفسیر فعلی قوانین موجود و تسری آنها به فضای مجازی نمیتواند در همه جا راهگشا باشد. به عبارت دیگر، اندیشهٔ تسری قوانین فعلی به حوزهٔ فضای مجازی نیز خالی از اشکال نیست.
حقیقت این است که در هر دو نظام حقوقی ایران و آمریکا قوانین فعلی در برخی موارد گنجایش و کشش تسری به فضای مجازی را ندارند؛ مضافاً فلسفهٔ وجودی این قواعد، حمایت از وضعیت خاصی بوده است و این قواعد قابلیت تسری به فضای مجازی را ندارند. بنابراین، نمیتوان به قواعد مزبور اکتفا نمود و از وضع قانون خودداری کرد. وضع قانون باید بهعنوان راهکار در نظر گرفته شود و در وضع قوانین در فضای مجازی میبایست طبیعت این فضا مورد لحاظ و رعایت اصول و ضوابط قانون اساسی مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
Internet as a modern phenomenon of the contemporary world has caused the development of human societies. The sovereignty must regulate the relations between individual citizens in the cyberspace. Undoubtedly, the scope of the people authorities and freedoms in the cyberspace is completely different from those of the real space. The maintenance of privacy, the prohibition of pornography, protection of copyright, etc., require the limitation on the users’ scope of activity. The Constitution explicates the outlines of the citizens’ rights and freedoms. The question that arises is whether the current laws can respond to the challenges of cyber space or do we need legislation in this area? the rules of self-regulation cannot regulate the relations of people of the nation in this space by enacting a comprehensive law, appropriate to the society's culture and ethics, and in accordance with the unquestionable principles of the Constitution and the protection of public rights and freedoms, action should be taken. In this case, blind adaptation of the laws of other countries should be avoided. In this article, an attempt has been made to provide solutions by studying the comparative study and using the experience of the United States in the field of legislation in cyberspace with a descriptive and analytical approach (referring to library sources) and by emphasizing the principles of the constitution, while providing a general framework.
کلیدواژهها [English]
ارسال نظر در مورد این مقاله