نوع مقاله: علمی و پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز تحصیلات تکمیلی پیام نور تهران

2 پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

10.22091/csiw.2020.3492.1436

چکیده

سرگرمی های بیانی به عنوان نوع معینی از بیان که دربردارنده ی پیام و محتوای سرگرم کننده و با قالب های متفاوت در نظر گرفته می شوند میتوانند با تحلیلی حقوقی و فقهی و باتوجه به مبانی مشروعیت آنها تحت شمول قاعده حاکم بر بیان یعنی آزادی قرار گیرند. از این منظر سرگرمی بیانی خود، صرف نظر از محتوا و قالب آن، به عنوان یک ارزش تلقی می شود. اما با توجه به ماهیت اجتماعی بیان و تاثیر محتوای آن بر مخاطب، آزادی بیان بر اساس مبانی مشروعیت آن و مبانی محدودیت مورد تحدید قرار می گیرد. منع اضرار وتزاحم با حقوق دیگران و نظم عمومی از مهمترین مبانی فقهی و حقوقی اعمال محدودیت بر محتوای سرگرم کننده به شمار می آیند که گاهی اوقات به لحاظ موضوعی محتوا را از محدوده بیان خارج نموده و گاهی به صورت حکمی و با اعمال قوانین خاص مبتنی بر مبانی، محتوا را با محدودیت مواجه می سازند. از سوی دیگر عوارض بیان شامل زمان، مکان و شیوه متناسب با مخاطب در ارائه محتوا میتواند بر اساس مبانی، مورد تحدید قرار گیرند. قانونگذار ایرانی با دیدگاهی پیشگیرانه و به صورت کلی و ابهام برانگیز نسبت به تحدید محتوا اقدام نموده است که می توان با لحاظ نمودن عناوین مذکور به صورت صریح در لایحه حمایت از مالکیت فکری از تحدید بی حد و حصر محتوا جلوگیری نمود. پژوهش حاضر با روشی توصیفی – تحلیلی نیل به هدف مذکور را دنبال نموده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Jurisprudential and legal review of restrictions on expressional entertainment

نویسندگان [English]

  • Davood Khoshnevis 1
  • mahmood hekmatnia 2

1 Center of Payame Noor University, Tehran

2 Institute of Islamic Culture and Thought

چکیده [English]

Expressional entertainment as a specific type of expression, which include message and content are entertaining and in different formats, can be subject to legal and jurisprudential analysis, and according to their legitimacy, they are subject to the rule governing freedom of expression. From this perspective, your expressive entertainment, regardless of content and format, is considered as a worth. But due to the social nature of the statement and the impact of its content on the audience, the freedom of expression is limited by the grounds of its legitimacy and the basis of restriction. Affliction, interference with the rights of others, public order, and disorder are among the most important legal and juridical grounds of restricting the content of entertainment, which sometimes excludes content from the scope of the subject and sometimes by way of a ruling and by applying certain rules. Basis-based content limits content. On the other hand, the effects of expression, including the time, place, and manner appropriate to the audience in delivering the content, can be ruled out on the basis of the foundation. The Iranian legislator has taken a preventive and generally ambiguous view of content restriction, which can be prevented by limiting the scope of content with these titles in the intellectual property protection bill. The present study has followed the achieved goal with a descriptive-analytical method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Expressive entertainment
  • freedom of expression
  • harm to someone
  • public order
CAPTCHA Image