نوع مقاله: علمی و پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه حقوق عمومی

2 دانشکده حقوق دانشگاه قم-رشته حقوق عمومی

10.22091/csiw.2020.4867.1670

چکیده

حق حاکمیت انسان بر سرنوشت خویش حقی است بنیادین و غیر قابل سلب که در کرامت ذاتی انسان ریشه دارد. در یک نظام دموکراتیک، شناسایی قدرت موسس – اراده ملت- و فرا ساختاری بودن حاکمیت مردم در تعیین سرنوشت خویش به عنوان یک اصل در نظر گرفته می‌شود که ضرورتاً باید در محیطی خارج از هنجارهای حقوقی و مسلط بر تمامی نهاد‌های تاسیس شده مستقر گردد که نه از آن ها ناشی شود و نه توسط آن‌ها محدود گردد؛ لذا قانون اساسی که مولود اراده ملت است نمی‌تواند اراده موسس خود را محدود نماید. در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی به این پرسش پرداخته ایم که آیا در نظر گرفتن مواردی در قانون اساسی به عنوان اصول غیر قابل تغییر، خدشه و آسیبی به حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش وارد می آورد یا خیر؟ فرضیه پژوهش این است که در نظر گرفتن اصول غیرقابل تغییر در قانون اساسی مغایر با حق حاکمیت مردم در تعیین سرنوشتشان می باشد؛ چه اینکه قانون اساسی یارای مقابله با اراده سیاسی مردم و تحدید قوه موسس که خود بنیان قانون اساسی می باشد را نخواهد داشت. برهمین مبنا ضرورت دارد قانون اساسی، خود را مستمرا با اراده سیاسی هر نسل تطبیق دهد و حاکمیت واقعی بر این اصل استوار است که اراده هیچ نسلی بر نسل های دیگر تحمیل نگردد.بنابراین به نظر میرسد، محدود نمودن اراده قوه موسس در قالب شناسایی اصول لایتغیر در قانون اساسی، مخدوش نمودن اصل حق تعیین سرنوشت مردم و نادیده گرفتن شأن و کرامت انسانی است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Right to Self-Determination in International Human Rights and ultra-constitutional Principles, Critical Discussion of Article 177 of the Islamic Republic of Iran Constitution

نویسنده [English]

  • azam taleb najafabady 2

2 The University of Qom Faculty of Law public law

چکیده [English]

The right to sovereignty over one's own destiny is a fundamental and Undeniable right rooted in the inherent dignity of man. In a democratic system, the recognition of the founding power - the will of the nation - and the superstructure of the sovereignty of the people in determining their own destiny are considered to be a principle that must necessarily be established in an sphere outside the established norms of law that governs all established institutions, not Arise from, and not be limited to them. Therefore, the constitution that is the product of the will of the nation cannot limit the will of its founder. In this descriptive-analytic article, we have asked whether considering some articles of the constitution as irreplaceable principles damages the right of the people to sovereignty over their own destiny.The research hypothesis is that the unchangeable principles of the constitution are contrary to the sovereignty of the people in determining their destiny, because the constitution will not be capable of countering the political will of the people and restricting the founding power that is the basis of the constitution. It is for this reason that the constitution must continually conform to the political will of each generation, and the real sovereignty rests on the principle that no generation will impose on other generations. Thus, it seems that restricting the will of the founder in the form of recognizing the unchangeable principles of the constitution,undermining the principle of the right to self-determination and ignoring human dignity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The right to self-determination
  • The sovereignty of the people
  • Unchangeable principles of the constitution
  • Ultra-constitutional Principles
  • Article 177 of the Constitution
CAPTCHA Image