نوع مقاله: علمی و پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

2 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبایی

10.22091/csiw.2020.5195.1735

چکیده

چنانچه دو شرکت، از طریق حلقه های مدیریتی و اقتصادی، مرتبط و وابسته باشند، یکی شرکت مادر و دیگری شرکت تابعه نامیده می شوند. این وابستگی، در اغلب موارد، منجر به سلطه و کنترل کامل شرکت مادر بر شرکت تابعه و در نتیجه سوء استفاده از قالب آن خواهد شد. حال با توجه به پذیرش اصل مسئولیت محدود در حقوق شرکت ها، آیا می توان اعمال و اقدامات حقوقی ایجاد شده را به شرکت مادر به عنوان کنترل کننده رابطه حقوقی( بین شرکت تابعه و اشخاص ثالث) منتسب نمود یا خیر؟ نظام حقوقی آمریکا با توسل به قاعده" اصیل واقعی" مانع چنین سوء استفاده ای شده است. اصیل واقعی، به شرایطی اشاره دارد که دادگاه ها، بر مبنای عدالت و انصاف آن را بکار گرفته و از این طریق، اصیل مذکور را به عنوان مالک اموال شرکت یا طرف واقعی منفعت، در مقابل اشخاص ثالث باحسن نیت معرفی می کنند. شرایط اساسی اجرای این قاعده را می توان، "سلطه و کنترل مؤثر اصیل واقعی( شرکت مادر) بر اقدامات اصیل ظاهری ( شرکت تابعه)" ، "وحدت منفعت و مالکیت بین این دو شرکت" و" ناعادلانه بودن اقدامات شرکت مادر" نام برد. در ایران، قانون تجارت صراحتی در این خصوص ندارد. در رویه قضایی هم راه حل خاصی دیده نمی شود. ولی به نظر می رسد با بهره گیری از ظرفیت های فقه و حقوق چون " قاعده غرور"، " قاعده لاضرر" ، " نظریه نمایندگی" ، "نظریه استقلال نسبی شخصیت حقوقی" و دیگر اصول این قاعده را اجرا کرد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Applying Alter Ego Rule in parent and subsidiary companies: A Comparative Study of American Law, Imamieh Jurisprudence and Iranian Law

نویسندگان [English]

  • gholamnabi chekab 1
  • Majiid Banaii Oskoii 2
  • SEYYED MOHAMMAD MOSAVI 3

1 Assistant Prof- Department of Civil Law- Faculty of Law and Political Science- Allameh Tabataba'i University-Tehran-Iran

2 Assistant Prof- Department of Civil Law- Faculty of Law and Political Science-AllamehTabataba'iUniversity-Tehran-Iran

3 UNIVERSITY

چکیده [English]

If two companies are related and affiliated through management and economic circles, one is called a parent and the other is a subsidiary. This affiliation will, in most cases, result in the parent company having complete control over the subsidiary and thus abuse its template. Now, given the acceptance of the principle of limited liability in corporate law, can the legal practices and actions created by the parent company be attributed to the controller of the legal relationship (between the subsidiary and third parties)? The US legal system, by relying on the Alter Ego of the parent company, made the contractor responsible for its implementation. The Alter Ego refers to the conditions that the courts exercise on the basis of Justice and Equity and thereby treat the parent company as the proprietor of the company or the real party to the benefit, in against good faith third parties. The basic conditions for applying this rule can be effective real ownership and control of the Alter Ego On the Original Appearance,Unity of interest and ownership between the two companies and unjustified parent company actions. In the Iranian legal system, there is no explicit business law in this regard. There is no specific solution in the judicial procedure either. But it seems that by taking advantage of indigenous Law capacities such as The Swindle Rule, the rule of no damage, the Theory of agency,theory of relative independence of legal personality and other principles can apply this rule.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Alter Ego
  • Parent Company
  • Subsidiary company
  • Independence Legal Personality
  • USA Law
CAPTCHA Image