1. جایگاه مصلحت در کنوانسیون حقوق کودک و قوانین خانواده ایران

عبدالله عابدینی؛ مهدی مشکی باف

دوره 8، شماره 4 ، اسفند 1400، ، صفحه 183-212

http://dx.doi.org/10.22091/csiw.2021.4635.1625

چکیده
  طبق نص صریح کنوانسیون حقوق کودک 1989 و قانون حمایت خانواده 1391 مصلحت کودکان در رأس همه امور مربوطه می­باشد. اما به­کارگیری مصلحت به معنای اعمال سلیقه یا نگاه بدون ارزیابی موردی در قوانین و تصمیمات موجب تزلزل مصلحت خواهد بود. مصلحت کودک در کنوانسیون دارای عناصری از جمله حفظ ارتباط با خانواده، توجه به نظرات و دیدگاه‌ها، هویت، سلامت، ...  بیشتر

2. مطالعه تطبیقی فرزندخواندگی بین المللی در حقوق ایران، فرانسه و آلمان

منوچهر توسلی نائینی

دوره 7، شماره 1 ، خرداد 1399، ، صفحه 27-58

http://dx.doi.org/10.22091/csiw.2020.4327.1564

چکیده
  کنوانسیون حقوق کودک 1989 تاکید دارد که دولت ها باید در راستای منافع عالیه کودکان اقدام کنند. بر اساس این کنوانسیون هر کودک حقوق اساسی ویژه ای شامل حق زندگی، حق نام و هویت، حق روابط خانوادگی و حق ارتباط با  پدر و مادر حتی در صورت جدایی از آنها را دارد. امروزه علیرغم عضویت اکثر کشورها در کنوانسیون حقوق کودک، در مورد ماهیت فرزند خواندگی ...  بیشتر

3. معیارهای ارزیابی مصلحت کودک در فقه امامیه، حقوق ایران و کنوانسیون حقوق کودک

محمدباقر پارساپور؛ سوسن نوربخش

دوره 2، شماره 3 ، مهر 1394، ، صفحه 1-27

http://dx.doi.org/10.22091/csiw.2016.798

چکیده
   اولیای قانونی در کلیه‌ی اقدامات مالی و غیرمالی خویش نسبت به کودک مکلف به رعایت مصالح وی می‌باشند. تعریف «مصلحت» در همه‌ی نظام‌های حقوقی توأم با گونه‌ای ابهام تعمدی است تا در شرایط گوناگون قابلیت تطبیق پذیری را داشته باشد. این ابهام در ساحت‌های تقنین، قضا و اجرا می‌تواند پدیدار شود و موجب گردد که ارزیابی مصلحت از چارچوب‌های ...  بیشتر